Afvalwaterzuivering van brouwerij
Brouwerij afvalwater Concept
Afvalwater van brouwerijen is een bijproduct dat vrijkomt bij het brouwproces van bier. Het bevat doorgaans organische verbindingen, voedingsstoffen en zwevende stoffen. Het afvalwater ontstaat uit verschillende fasen, zoals pureren, koken, fermenteren en verpakken. Vanwege het hoge organische gehalte wordt afvalwater van brouwerijen gekenmerkt door een hoog biochemisch zuurstofverbruik (BZV), chemisch zuurstofverbruik (CZV) en nutriëntenbelasting, wat een effectieve behandeling vereist voordat het wordt geloosd of hergebruikt.
Kenmerken van het afvalwater van de brouwerij
1. Hoge organische belasting: Afvalwater van brouwerijen bevat vaak hoge gehalten aan suikers, alcoholen en vluchtige organische stoffen, die bijdragen aan hoge BZV- en CZV-niveaus.
2. Variabele stroomsnelheden: De afvalwaterstroomsnelheden kunnen aanzienlijk variëren, afhankelijk van het productieschema van de brouwerij, en bereiken vaak een piek tijdens de brouw- of reinigingsfasen.
3. Lage pH: Het afvalwater heeft de neiging enigszins zuur te zijn vanwege bijproducten van de gisting, zoals ethanol en organische zuren.
4. Aanwezigheid van zwevende stoffen: Resterende granen, hop en gist dragen bij aan zwevende stoffen in het afvalwater.
5. Voedingsstoffen: Stikstof- en fosforverbindingen kunnen in aanzienlijke concentraties aanwezig zijn, waardoor strategieën voor de verwijdering van voedingsstoffen nodig zijn.
Behandelingsproceskenmerken van afvalwater van brouwerijen
1. Voorbehandeling: Schermen en gritverwijderingssystemen worden doorgaans gebruikt om grote vaste stoffen zoals granen en hop uit het afvalwater te scheiden. Egalisatietanks worden vaak gebruikt om fluctuerende stromen en concentraties te beheersen.
2. Primaire behandeling: Sedimentatie- en klaringsstappen verwijderen bezinkbare vaste stoffen en verminderen de belasting van zwevende vaste stoffen.
3. Biologische behandeling: Aërobe of anaërobe processen worden gewoonlijk gebruikt voor het verminderen van de organische belasting. Aërobe behandelingen (zoals actiefslib of MBBR) werken goed vanwege het hoge zuurstofverbruik. Anaerobe processen, zoals anaerobe vergisting, kunnen worden gebruikt om biogas te genereren uit hoge CZV-niveaus.
4. Tertiaire behandeling: Afhankelijk van de lozingsnormen kunnen aanvullende stappen zoals filtratie, desinfectie of verwijdering van voedingsstoffen (fosfor en stikstof) nodig zijn.
Speciale vereisten voor MBBR bij gebruik in biologische beluchtingstanks voor afvalwater van brouwerijen
1. Ontwerp van biofilmdragers: De dragers moeten een groot oppervlak hebben voor de groei van biofilms om de hoge BZV/CZV-concentraties in het afvalwater van brouwerijen efficiënt te behandelen.
2. Zuurstoftoevoer: Omdat het afvalwater van brouwerijen een hoge organische belasting heeft, is voldoende beluchting cruciaal om ervoor te zorgen dat de micro-organismen op de MBBR-dragers voldoende zuurstof hebben om de organische verbindingen af te breken.
3. Omgaan met variabele belastingen: Het MBBR-systeem moet zich kunnen aanpassen aan variabele stroomsnelheden en organische belastingspieken zonder de behandelingsefficiëntie te verliezen.
Conclusie
Afvalwater van brouwerijen biedt verschillende uitdagingen vanwege het hoge organische gehalte, de variabele stromen en de nutriëntenniveaus. MBBR-technologie kan een effectieve oplossing zijn voor de behandeling van afvalwater van brouwerijen als deze is ontworpen om hoge organische belastingen aan te kunnen, een goede beluchting te behouden en de verwijdering van voedingsstoffen te ondersteunen. Het aanpassen van het MBBR-systeem aan de specifieke kenmerken van het afvalwater van brouwerijen is de sleutel tot het bereiken van een stabiele en efficiënte biologische behandeling.